Parnasizm

Reklamlar

Parnasizmin Ortaya Çıkışı Doğuşu

1866 yılında Fransa’da yayımlanan Le Parnasse Contemporain dergi etrafında toplanan ve aynı sanat görüşünü benimseyen şairlerin oluşturduğu şiir akımıdır. Aynı dönemde daha ziyade mensur eserler etkisi altına alan realizm ve natüralizmin şiirde kendisini göstermesi, parnasizm akımı ile başlamıştır. Bu bağlamda, benimsenen şiir anlayışı, romantizmin bireysel hislenmeler ile şekillenen ve aşırı hassas şiir görüşüne de tepki içermektedir.

Parnasizmin Genel Özellikleri:

  • Bu akımın ortaya çıkarttığı şiir anlayışı, gerçekçilik temeline dayanır. Söz konusu gerçeklik, dış dünyada gözlemlenen ve insana ait hususiyetlerin şiirin imkânı çerçevesinde ele alınması şeklindedir.
  • Dış dünyanın bu şekilde yansıtılması, romantizmden gelen aşırı hassasiyetle birlikte görülenin bireysel dünyadaki duygusallıkla aktarılmasına tepki anlamını taşımaktadır.
  • Parnasyenler, sanatın sanat için yapılması görüşünü benimsemişlerdir.
  • Parnasyenlerin toplumsal bir faydayı önceleyen şiir anlayışları olduğu söylenemez. Sanatkârane hüner gösterisi ön plandadır.
  • Şiire vücut veren biçim özelliklerinde, dil ve üslupta, ahengi meydana getiren unsurlarda aşırı hassasiyetle üzerinde durmuşlar, adeta bir kuyumcu titizliğiyle çalışmışlardır.
  • Şiirin şekline titizlikle yaklaşırlarken ele alınan temalarda resim sanatına özgü renk ve hayal dünyasının da yansıtılmasını bir şiir malzemesi olarak kullanmışlardır. Nasıl ki resimde tabloya çizgi ve renklerin ahengi yansıtılıyorsa şiirde de kelime malzemesinin imkânlarıyla, şiir dünyasına renk ve çizgilerin nizamı getirilmiştir.
  • Şiirde Antik Yunan kültürüne ait hususiyetlerin ele alınmasına ve buradaki zevkin yansıtılmasına önem vermişlerdir.
  • Tarihi dönemlere ait olaylar, şiirin imkânları dâhilinde yeniden yorumlanmıştır.
  • Uzak ve yabancı ülkelerin tarihlerine ait olaylar da yine bu akıma ait görüşü benimseyenlerce şiirde ele alınan konulardandır.

Parnasizmin Türk ve Dünya Edebiyatındaki Önemli Temsilcileri:

Dünya edebiyatında parnasyenler: Leconte de Lisle, Jese Maria de Heredia, François Coppe ile Türk edebiyatında parnasyenler: öncelikle Cenap Şehabettin, ardından Tevfik Fikret ve Yahya Kemal Beyatlı gibi sanatkârlar şiirlerini kaleme alırken etkilenmişlerdir.

Parnasizm Akımı Nedir Hakkında Kısaca Özet Bilgi:

Parnasizm, XIX. yüzyılda Fransa’da ortaya çıkmış bir şiir akımıdır. Bu akım için şiirde gerçekçilik de denebilir. Adını Yunan mitolojisinde esin perilerinin yaşadığına inanılan Parnas Dağı’ndan alan Çağdaş Parnas dergisinde yazan şairler; ölçü, uyak, ses uyumu gibi ögelerle kurulan biçim mükemmelliğini önemsemiştir. Romantizme tepki olarak doğan bu akımda duygu ve hayalin yerini gerçekler alır, dış dünyanın betimlenmesi esastır. Sanat için sanat anlayışı hâkimdir. Eski Yunan ve Latin mitolojisine hayranlık duyan parnasyenler, konularını genellikle tarihten almış veya yabancı ve uzak ülkeleri konu olarak işlemiştir.
Fransız edebiyatından Gautier (Gutie), Banville (Banvil), Lisle (Lisl), Coppée (Koppi) ve Heredia (Herediya) parnasizmin dünya edebiyatındaki önde gelen temsilcilerindendir. Bu akımı Türk edebiyatına Cenap Şahabettin tanıtmıştır. Tevfik Fikret ve Yahya Kemal’in şiirlerinde de parnasizm etkileri görülür.

Parnasizm Akımı Hakkında Geniş Detaylı Bilgi:

Romantik şiire tepki olarak 19.yüzyılın ikinci ya­rısında Fransa’da doğmuştur. Realizmi ve naturalizmi doğuran toplumsal ve siyasal koşullar, parnasizm İçin de geçerlidir, realizm ilkelerinin şiire yansımasıdır. Kısacası “şiirdeki gerçekçilik” olarak adlandırılabilir.

Reklamlar

Realizmin şiire yansımış biçimine Parnasizm denir. Fransa’da 1860′ta “Çağdaş Parnas” adlı şiir dergisinin çevresinde toplanan sanatçılara “parnasyen” adı verilmiş, bunların oluşturduğu şi­ir akımı da Pamasizm olarak nitelenmiştir. Kısa­ca, Parnasizm, “şiirde gerçekçilik” demektir.

Parnasizm, hayalci ve duygucu romantik şi­ire karşı bir tepkidir. Realizmi ve Naturalizmi ha­zırlayan koşullar Parnasizm için de geçerlidir. Fel­sefe alanında Pozitivizmin öne çıkmasıyla bilimsel çalışmalar önem kazanmış, edebiyatın şiir kolun­da da dış dünyayı duygusallıktan uzak bir biçim­de anlatan şiirler değer kazanmıştır.

Parnasizmin Özellikleri:

1.  Parnasyen sanatçılar “sanat için sanat” ilkesine sahiptir. Şiiri yalnızca “güzellik” olarak görmüşler, onun toplumsal bir amacı olmasını kabul etmemişlerdir.
2.  Sanatçılar güzelliği yakalayabilmek için, biçim kusursuzluğuna önem vermişlerdir, ölçü, uyak ve sözcüklerin uyumun dikkat eden parnasyen sanatçılar şiirde seçkinlere seslendiler. Şiiri oluşturan sözcükleri, bir kuyumcu titizliği ile seçtiler.
3.  Parnasizm sanatçıları, romantizmin duygu ve hayal yüklü lirik şiirine tepki gösterdiler. Yaşamı ve doğayı nesnel bir bakışla kavramayı hedeflediler.
4.  Parnasizm eski Yunan edebiyatı ve Latin edebiyatına yeniden geri dönüştür. Sanatçılarında karamsar bir ruh hali vardır.
5.  Parnasizmle birlikte, bilim ve fenle ilgili konular,felsefi düşünceler şiire girdi.
6.  Egzotik konuları işleyen parnasyen, dilin açık ve yalın olmasına özen gösterdiler.

Parnasizmin Önemli Temsilcileri:

Theophille Gautier ( önemli yapıtları : Mineler, Momİe’nin Romanı, Romantizmin Tarihi)

Thedore De Bonville ( önemli yapıtları : Fransız Şiirinin Küçük Kitabı, Ak­robatik Şiirler)

Leconte De Lisse (önemli yapıtları: Antik Şiirler, Barbar Şiirler, Trajik Şiirler)

Jose Maria De Heredia ( önemli yapıtı :Ganimetler )

François Cooppe ( önemli yapıtları: Kutsal Kalıntılar Korunağı, Alçakgönüllüler)

Parnasizmin Türk Edebiyatındaki Temsilcileri:

Tevfik Fikret…………. şiir

Yahya Kemal……. şiir

Önemli Not:

Pamasizmi Türk edebiyatında tanıtan ve temsil eden ilk sanatçı Cenap Şehabettin’dir. Bu sa­natçı daha sonra sembolizmi benimsemiştir.

Diğer Akımlar:

« »

Alt Kategoriler:

Siz de Fikrinizi Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yandex.Metrica