Milli Edebiyat Döneminde Roman

Reklamlar

Milli Edebiyat Döneminde Roman Anlayışı

Eserler, realist bir bakış açısıyla ele alınmıştır. Sade bir dil kullanılmıştır. İlk kez İstanbul dışına çıkılmıştır. Memleket edebiyatı ele alınmıştır. Genellikle toplumsal konular (Kurtuluş Savaşı, Anadolu), bazen de bireysel konular işlenmiştir. Reşat Nuri “Çalıkuşu”, Ebubekir Hazım “Küçük Paşa” adlı eserleriyle köy gerçeğini ele almışlardır.

Roman ve hikâye temelinde bu dönemi değerlendirdiğimizde ise Servet-i Fünun Edebiyatı ile onun devamı niteliğindeki Fecr-i Ati edebiyatında şiirde olduğu gibi mensur eserlerde de bireyin his ve hayal dünyasının ön plana alındığı, aşkın olay örgüsünün ana teması hâline geldiği eserlerle karşılaşılmaktaydı. ’nde ise tahkiyeli eserlerin muhteva, dil ve imaj dünyalarında önemli değişiklikler yaşanır. Buna göre; eserlerde Türk toplumuna ait hususiyetler, milletin içinden geçtiği süreç, millet olma şuuru, Türk toplumunu bir arada tutan kültürel değerler vb. “İstanbul” tahkiye mekânının da dışına çıkılarak milletin konuştuğu dil ve üslûp zemininde ele alınmaya başlanmıştır. Bu değişim, önceki dönem edebiyat anlayışları göz önüne alındığında köklü bir kırılmadır. Oluşan bu yeni roman ve hikâye yapısı, şiirde olduğu gibi, roman ve hikâye zemininde mensur eserlerin de Cumhuriyet’in ilanından sonraki alacağı yapının temelini meydana getirmiştir. Henüz konu derinliği bakımından yeni bir oluşumun etkisiyle istenen verimlilikte olmayan bu dönem tahkiyeli eserleri, Cumhuriyet’in ilanını takip eden yıllarda, modern tekniklerin gerekliliği yolunda gittikçe kendisini geliştirerek günümüz eserlerinin yapısına kavuşacaktır.

Milli Edebiyat Romancıları, Hikayecileri ve Şairleri

Mehmet Emin Yurdakul, Ziya Gökalp, Mehmet Fuat Köprülü (F. Âti’den), Celal Sâhir (Servet-i Fünun Edebiyatı‘dan), Ömer Seyfettin, Ali Canip Yöntem ( Genç Kalemler‘den) ve Ahmet Hamdi Tanpınar, Ali Mümtaz, Cemil Sena, Enis Behiç Koryürek, Ertuğrul Emin, Faruk Nafiz Çamlıbel, Halide  Nusret, Halit Fahri Ozansoy, Yusuf Ziya Ortaç, Orhan Seyfi Orhon, İbrahim Alaattin, İdris Sabih, İhsan Mukbil, Mehmet Emin Yurdakul, Necmettin Halil, Rıza Tevfik Bölükbaşı, Şabiha Nurinnisa, Saib Mualla, Suat Salih, Şükufe Ni­hal, Vâla Nurettin…

Milli Edebiyat Döneminde Yayıncılık Faaliyetleri

XX. asrın başından itibaren Türkçülük çalışmaları, derneklerle sürdürülmeye başlandı. 1908’de Yusuf Akçura, Necip Âsim ve Veled Çelebi ile birlikte Türk Derneği’ni kurdu. 1911 yılında aynı isimle bir de dergi yayımladı fakat kısa bir süre sonra dergi ve dernek kapandı. Bir süre sonra Mehmet Emin’in başkanlığında Türk Yurdu Derneği (1911) kuruldu, aynı adla bir dergi yayımlandı. 1912 yılında Türk Ocağı kurularak milliyetçilik faaliyetleri yeni bir döneme girdi. Milliyetçilik cereyanının edebiyatta başlaması, 1911 yılında Selânik’te yayınlanan Genç Kalemler dergisinin çalışmaları ve bilhassa Ömer Seyfeddin’in gayretleri ile gerçekleşti. Ziya Gökalp’in Yeni Turan isimli makalesi, Ali Cânib’in Ömer Seyfeddin ile birlikte giriştikleri yayın politikası, Edebî Türkçülük hareketinin yeni bir döneme girmesi neticesini doğurdu.

Reklamlar

Milli Edebiyat Döneminde Çıkarılan Dergiler

Genç Kalemler 1911-1912 Selânik Ömer Seyfeddin , Yeni  Mecmûa 1917 İstanbul, Ziya Gökalp, Türk Derneği 1911, Türk Yurdu 1911 Mehmet Emin Yurdakul, Halka Doğru 1913, Türkocağı…

Ancak, dönemin Servet-i Fünun ve devam  olarak ele alabileceğimiz Fecr-i Âti sanatkârları ile Genç Kalemler çevresinde oluşan hareketi sanat görüşü olarak benimseyenler arasında, şiir türünde, çok ciddi bir anlayış farkının olduğunu söylemek mümkün değildir.

Yandex.Metrica