Namık Kemal

Reklamlar

Namık Kemal Hayatı Biyografisi Edebi Kişiliği ve Eserleri Hakkında Kısaca Özet Bilgi (1840-1888):

Tekirdağ’da doğdu. Asıl adı Mehmet Kemal’dir. Küçük yaşta annesini kaybetti. Yanında kaldığı dedesinin memurluk görevindeki tayinleri nedeniyle eğitimini farklı yerlerde sürdürdü. Özel dersler aldı, Arapça ve Farsça öğrendi. Hariciye Nezareti Tercüme Odasında kâtip olarak çalışırken Fransızca öğrendi. Başta Tasvir-i Efkâr ve Muhbir olmak üzere dönemin gazetelerinde yazılar yazdı. Londra’da Ziya Paşa’yla birlikte Hürriyet gazetesini çıkardı. Gelibolu mutasarrıflığı yaptı. Vatan yahut Silistre adlı oyununun sahnelenmesi sonrasında çıkan olaylar nedeniyle Magosa’ya sürgün edildi. Affedildikten sonra yine İstanbul’a döndü.
Namık Kemal; başlangıçta divan tarzında, bireysel temalı şiirler yazarken Şinasi ile tanışmasının ve yaşadığı dönemdeki olayların etkisiyle siyasi ve sosyal temalı yeni şiire yöneldi. O da çağdaşı pek çok sanatçı gibi toplum için sanat anlayışı ile eser verdi. Vatan, millet, insanlık, hak, hukuk, hürriyet, adalet, kahramanlık ve cesaret gibi temaları işleyen sanatçı “Vatan ve Hürriyet Şairi” olarak nitelendi. Hürriyet Kasidesi, Vatan Mersiyesi, Vaveyla (şiir); Vatan yahut Silistre, Zavallı Çocuk, Akif Bey, Celaleddin Harzemşah, Kara Bela, Gülnihal (tiyatro); İntibah, Cezmi (roman); Tahrib-i Harabat, Takip, Renan Müdafaanamesi (edebi tenkit / eleştiri) sanatçının başlıca eserleridir.

Vatan Şairi Namık Kemal Hayatı Biyografisi Edebi Kişiliği ve Eserleri Hakkında Geniş Detaylı Bilgi

Tanzimat Edebiyatı Dönemi’nde, gerek şiiri, tiyatrosu, romanı ve diğer eserleriyle ve gerekse kültür değerlerinin zaman içinde yorumlanmasına vesile olan faaliyetleri ile en büyük etki, Namık Kemal’den gelir.

  • Namık Kemal’in ilk şiirlerinde Divan Edebiyatı’nın şekil ve muhteva özellikleri görülür. Encümen-i Şuarâ toplantılarında özellikle Leskofçalı Galip Bey’in en yakın takipçisi olan Kemal, 1862 yılına kadar klasik tarzda şiirler yazmaya devam etti. Bu tarihte Şinasi ile tanışan Kemal’in hayatı, düşünceleri ve eserleri değişmeye başladı. Bu tarihten itibaren Tasvir-i Efkâr’da yayın hayatına atıldı.
  • Namık Kemal’deki değişme sürecinin ilk merhaleleri, Tanzimat döneminin karakteristiği olan gazetecilik ile şekillenir. Tasvîr-i Efkâr, Hürriyet, ibret gibi gazetelerde, edebî ve siyasi yayınları ile, halka ve idarecilere önemli bir sosyal değişikliğin haberini de verir. Edebiyat, halkın menfaatlerini korumada çok önemli bir araçtır ve gazete, edebiyatın önde gelen yardımcılarından biridir.
  • Tanzimat devrinde çok sık karşılaşılan müsavat (eşitlik), uhuvvet (kardeşlik), temeddün (medeniyet) adalet gibi kavramlara Namık Kemal tarafından bir yenisi daha eklendi.
  • Namık Kemal’in şiirlerinde bir hitabet (nutuk) özelliği görülür. Buna sebep olarak edebiyatı sosyal problemlere çare arayan bir müessese hüviyetinde görmesini ileri sürebiliriz.
  • Namık Kemal, sadece şiirde değil roman ve tiyatro türlerinde de yeni Türk edebiyatının en büyük temsilcisi sayılır. Tiyatro anlayışı Celâl’in önsözünde açıklanır. Buna göre, Kemal “faydalı” olanı, “eğlendirerek öğretmek” amacı ile tiyatro çalışmalarını yapmıştır.
  • Namık Kemal’in romanı, özellikle ilk edebi roman olan İntibah batı ile irtibata geçen aydınlar için yazılmış eserlerden kabul edilir. Namık Kemal, tıpkı tiyatro için dediği gibi, romanı “faydalı bir eğlence” olarak görür.
  • Kemal’in edebî tenkitleri, kendisinden sonraki edipler için yol gösterici eserlerdendi.
  • Tenkitlerinde, roman ve tiyatrolarında gördüğümüz tarih merakı, Osmanlı Tarihi adlı bir eserle birleşerek şairin araştırıcı yanını ortaya çıkarır.

Not:

İki nesil arasında, birinci nesle yakın edebî ölçüler içerisinde eser veren Ahmet Mithat Efendi ve “Beş Paşalar” (Münif, Sadullah, Ahmet Vefik Paşa, Ahmet Cevdet Paşa, Edhem Pertev Paşalar)’ ı da burada zikretmeliyiz. Beşir Fuat, Nabizade Nazım, Muallim Naci ve Direktör Âli Bey’i ise “ikinci nesle” yakın edipler vasfıyla anabiliriz. Bunun yanında Servet-i Fünun edebiyatına geçiş dönemi oluşturan arasında bulunan Mehmet Celâl, Mehmet Vecîhî, Mustafa Reşit, Mehmet Tevfîk, Fazlı Necip, Mehmet Müncî, Mehmet Ziver gibi Ara Nesil sanatkarlarını da, Tanzimat Donemi yazar ve şairlerinden kabul etmek gerekir.

Reklamlar

BAŞKA BİR KAYNAK

Türk Edebiyatımızın önemli şair ve yazarlarındandır. Tekirdağ’da doğdu. Çocukluğu dedesinin ya­nda, Kars ve Sofya’da özel dersler alarak geçti. İstanbul’a dönünce Tercüme Odası’na memur oldu (1863). İbrahim Şinasi ile Tasvir-i Efkâr’da yazılar yazdı. 1865’te aynı gazeteyi çıkardı. Yeni Osmanlılar Cemiyeti üyelerinin sü­rülme sebebiyle Ziya Paşa ile Paris’e kaçtı (1867). Londra’­da Ziya Paşa ile Hürriyet gazetesini çıkardı (1868). 1870’de İstanbul’a döndü, mutasarrıf olarak Gelibolu’ya gönderildi. Azledilirler tekrar İstanbul’a geldi. Namık Kemal 1877’de Midilli’ye sürüldü ve 1879’da oraya mutasarrıf oldu. Rodos (1884) ve Sakız (1887) adalarında da aynı görevi yaptı. Sakız’da öldü. Mezarı Bolayır’dadır. Namık Kemal, ‘nın her türde eser veren gür sesli dâva adamı ve şâiridir. Sanatını toplumun hizmetine vermiş, şe­kil ve ifâde bakımından eski, öz ve ruh yönünden de yeni eserler vermiştir. Eserlerinde hürriyet, vatan, millete hiz­met, haksızlıkla savaş, adalet vb. fikirleri dile getirildi. Namık Kemal, dilde ve edebiyatta sadeleşmeyi savundu. Yeni nazım biçimleri denedi. Edebi­yatımızın batılılaşmasında rolü büyüktür. Şiirleri ilk defa Sadettin Nüzhet Ergun tarafından toplanıp “Namık Kemal– Hayâtı ve Şiirleri” adı ile yayımlandı (1933).

Namık Kemal’in Eserleri

Piyesle­ri: 1. Vatan Yahut Silistre (1873), 2. Zavallı Çocuk (1873), 3. Akif Bey (1874), 4. Gülnihâl (1875), 5. Celâleddin Harzemşah (1885), 6. Karabelâ (1910).

Romanları: 1. İntibah (1876), 2. Cezmi (1880).

Tenkit eserleri: 1. Tahrîb-i Harabat (1885), 2. Tâkib (1885), 3. Renan Müdafaanâmesİ (1962).

Tarih ve bi­yografi:1. Kanije (1874), 2. Silistre Muhasarası (1874,1946), 3. Osmanlı Tarihi (Yeni baskısı: 1971,1974, üç cilt), 4. Büyük İslam Tarihi (Yeni baskı: 1975), 5. Evrak-ı Perişan (1871), 6. Yavuz Sultan Selim (1968 yeni baskı). Mektuplarını F. A. Tansel “Hususî Mektuplarına Göre Namık Kemal ve A. Ha­nı id’1 (1949.4 cilt) ile O. F. Akün “Namık Kemal’in Mektupla­rı” (1972) neşretti. Mehmet Kaplan‘ın doktora tezinin konu­şu da “Namık Kemal Hayatı ve Eserleri” (1948)’dir. M. N Özön, “Namık Kemal ve İbret Gazetesi” (1938) adlı kitapta makalelerini topladı.

« »

4 Yorum

Siz de Fikrinizi Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yandex.Metrica