Bu tür destan, doğal destanın tersine, bireysel yaratıma dayalıdır. Sanatsal amaçlıdır. Yeni ve yakın çağlarda oluşan tarih olayları üzerine yazılır. Bir ozan tarafından, destan kurallarına uygun olarak yazıldığı için yapısı, öğeleri ve kurgusu yönünden, doğal destanlardan pek farklılık göstermez.

 

 

Dünya edebiyatındaki yapma destanlar şunlardır:

 

 

Aeneis: Latin Edebiyatı. Vergilius’un

 

Kaybolmuş Cennet: ingiliz Edebiyatı. T.Tasso‘nun

 

Çılgın Orlando: İtalyan Edebiyatı. Aristo‘nun

 

İlahi Komedya: İtalyan Edebiyatı. Dante‘nin

 

 

İslamiyet öncesi Türk edebiyatındaki destanların tümü, doğal destanlardır. Çağdaş Türk edebiyatındaki yapma destanlar: Nazım Hikmet’in “Kuvvâ-yı Millliye Destanı” ve “Şeyh Bedrettin Destanı, Fazıl Hüsnü Dağlarca‘nın “Üç Şehitler Destanı” yapma destan örnekleridir.

 

 

İlyada Destanı (Homeros)

 

 

İkisi de zırhlarını giyinmiştiler;
çıktı biri bir kalabalıktan, biri bir kalabalıktan,
Troialı’larta Akha’lar arasında yer aldılar;
Korkuçtu bakışları ikisinin de.
Onları böyle görünce bir şaşkınlıktır aldı.
Atları iyi süren Troia’lılarla tunç zırhlı Akha’lar
ölçülen alanda karşı karşıya geldiler,
öfkeyle savurdular kargılarını.
Aleksandros attı uzun gölgeli kargısını önce,
Düzgün kalkanından vurdu Atreusoğlu’nu,
Ama kalkanını delemedi tunç,
sert kalkanının üstünde büküldü ucu.

• → Yapma Destan

Bu sayfa için YORUM YAZIN