EdebiyatFakultesi.Com » Şairler

Ziya Osman Saba

admin — Sat, 13 Feb 2010 11:25:04 +0000

(1910-1957) Şâir, yazar. İstanbul’da doğdu. Galatasaray Lisesi (1931) ve Hukuk Fakültesi’ni (1936) bitirdi. Emlâk Kredi Bankası’da, Millî Eğitim Basımevi’nin İstanbul Şubesi’nde çalıştı (1945-1950). İstanbul’da öldü. Eyüp Mezarlığı’na gömüldü.
İlk şiirleri Servet-i Fünun dergisinde çıktı. Sonra arkadaşları ile Yedi Meş’ale topluluğunu kurdu. Şiirlerinde çocukluk özlemi, ev ve aile sevgisi, alınyazısına boyun eğme, yoksullara acıma, ölüm gibi temaları işledi. Hikayelerinde de hatıralarını anlattı.
Şiir kitapları: 1. Sebil ve Güvercinler (1943), 2, Geçen Zaman (1947), 3. Nefes Almak (1957), 4. Geçen Zaman- Nefes Almak (Bütün şiirleri, 1974). Hikâyeleri: 1. Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi (1952, 1962), 2. Değişen İstanbul (1959).

Recaizade Mahmut Ekrem

admin — Sun, 29 Nov 2009 00:11:07 +0000

(1847-1914) Şâir ve yazar. İstanbul’da doğdu. Recâi Efendi’nin oğlu. Beyazıt Rüştiyesi ile Mekteb-i Irfan’da okuduktan sonra Harbiye İdâdîsi’ne girdi (1858). Sağlık bakımından uygun olmadığı için okuldan ayrılıp, Hariciye Nezareti Mektubî Kalemi’ne memur oldu (1862). Namık Kemal ile tanışıp Tasvir-i Efkâr’da yazmaya başladı 1867′de aynı gazeteyi devraldı. 1877′de Şûrâ-yı Devlet (Danıştay) üyesi oldu. Öğretmenlik ve bakanlık, Ayan azâlığı yaptı. İstanbul’da öldü. Küçüksu Mezarlığı’na gömüldü.
Tanzimat dönemi sanatçılarındandir. Şiir, hikaye, roman, piyes ve tenkit yazıları yazmıştır. Sanat sanat İçindir prensibine bağlı olarak tabiat, sevgi, Ölüm temalarını işleyen şiirler yazdı. Batılı edebiyatın doğmasına zemin hazırladı.

Şiir kitapları: 1. Nağme-i Seher (1871), 2. Yadigâr-ı Şebâb (1873), 3. Zemzeme (Üç cilt, 1883-1885), 4. Nijad Ekrem (Şiirler, hatıralar, 1911).

Roman: Araba Sevdası (1896, 1940, 1963).

Hikâyeler: 1. Muhsin Bey yahut Şairliğin Hazin Bir Netîcesl (1889), 2. Şemsâ (1895).

Piyesleri: 1. Afife Anjelik (1870), 2. Vuslat yahut Süreksiz Sevinç (1874), 3. Çok Bilen Çok Yanılır (1914,1941,1970).

Diğer eserleri: 1.Tâlim-i Edebiyat (Edebiyat bilgileri, 1872,1882), 2. Takdir-I Elhan (Tenkid, 1886), 3 Atala (Chateaubriand’dan tere. 1871), 4. Meprlzon Tercümesi (1875, S. Peltico’dan), 5. Nâçiz (Fransızca’dan manzum ve mensur tercümeler, 1885), 6. Kudemâdan Birkaç Şâir (1888), 7. Tefekkür (1888)

Pir Sultan Abdal

admin — Sat, 14 Nov 2009 23:48:56 +0000

Şâir. Hayatı hakkında fazla bilgi yok. Sivas’ın Banaz köyünde doğdu. Asıl adı Haydar. Kanunî Sultan Süleyman ile İran Şahı I. Tâhmasb zamanında yaşadı. İran şahının tahriki ile Osmanlı Devleti aleyhine olan isyana katıldığı ve Iran lehine casusluk yaptığı gerekçesi ile Hızır Paşa tarafından Sivas’ta asıldı.
Hece vezni ve halk Türkçe‘si İle yazdığı şiirlerinde Şiî- Bâtınî inancını dile getirdi. Nefesleri asırlarca Alevî, Bektaşî Türk zümreleri arasında sevilerek okundu. Hayatı menkıbeleşti. Türk halk edebiyatının büyük şairlerindendir.
Pir Sultan Abdal’ın hayatı ve şiirleri hakkında çıkan başlıca kitaplar; 1. Sadettin Nüzhet Ergun, Pir Sultan Abdal (1929), 2. Abdülbaki Gölpınarlı- P.N. Boratav, Pîr Sultan Abdal (1943), 3. Cahit öztolli, Pîr Sultan Abdal (1971).

Hüseyin Siret Özsever

admin — Sat, 07 Nov 2009 23:37:23 +0000

(1872-1959) Şâir. İstanbul’da doğdu. S. Mazhar Bey’in oğludur. Aksaray’da Taşmekteb’i ve Mülkiye İdâdîsi’ni bitirdi. Mülkiye yüksek kısmını, hastalandığı için bitiremedi. Memur oldu. Sultan II. Abdülhamid’e karşı olduğu için uzun yıllar sürgünde ve yurt dışında kaldı. 1918′den sonra İstanbul’a döndü. Öğretmenlik, Matbuat Umum Müdürlüğü yaptı, istanbul’da öldü. Rumelihisarı Mezarlığı’na gömüldü.
Servet-i Fünun şairlerindendir. Tevfik Fikret’in tesirinde şiirler yazdı. Dil ve tekniğe önem verdi. Aşk, kadınlar, tabiat, gurbet, aile, özlem temalarını işleyen lirik şiirler yazdı. Son şiirlerinde, hece ölçüsü ve sâde Türkçe ile yazmayı denedi.
Şiir kitapları: 1. Leyâl-i G i rızân (1909), 2. Bağbozumu (1928), 3. Kıvılcımlı Kül (1937), 4. Kargalar (1939), 5. İki Kaside (1942), 6. Bir Mektubun Cevâbı (1948) [Yeni Yayınlar Mart-1960 sayısında kitaplarının tam listesi vardır

Munis Faik Ozansoy

admin — Thu, 01 Oct 2009 00:55:21 +0000

Şâir. Midilli’de doğdu. Şâir Faik Ali’nin oğludur. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni bitirdi (1935). Devlet memurluğuna bankacı olarak başladı. Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliği (1958-1960), Başbakanlık Müsteşarlığı (1965), büyükelçi rütbesi ile UNESCO Türkiye Daimî Temsilciliği yaptı. Paris’te öldü. İstanbul’da Zincirlikuyu Mezarlığı’na gömüldü.
Cumhuriyet dönemi şairlerindendir. Şiirleri Şarkı, Çığır, Millet, Bayrak ve Hisar dergilerinde çıktı. Denemeleri de vardır.

Şiir kitapları: 1. Büyük Mabedin Eşiğinde (1938), 2. Hayâl Ettiğim Gibi (1948), 3. Yakarış (1959), 4. Bir Daha (1959), 5. Zaman Saati (1965), 6. Yakınma (1968), 7. Kaybolan Dünyâ(1971).

Denemeleri: Düşündüğüm Gibi (1957),

Manzum Trajedi: Medea (1963, T.Saraç Fransızca’ya çevirdi, 1966)

Halit Fahri Ozansoy

admin — Mon, 21 Sep 2009 00:41:21 +0000

Şâir ve yazar. İstanbul’da doğdu. Doktor M. Fahri Paşa’nın oğludur. Galatasaray Lisesi’ni bitirdi. Yeterlik imtihanı vererek edebiyat öğretmeni oldu (1916). Muğla ve İstanbul’da Öğretmenlik yaptı, istanbul’da öldü. Zincirlikuyu Mezarlığı’na gömüldü.
ilk şiirlerinde vezin, dil ve duyuş tarzı bakımından Fecr-i Âtî şâirlerinin tesirinde idi. Millî Edebiyat cereyanına katılınca aruz veznini bırakıp hece vezni ve konuşulan Türkçe‘ye döndü. Şiirlerine hüzün hakimdir. Daha çok aşk ve ölüm temalarını İşlemiştir. Beş hececilerden biridir. Piyes, roman ve hatıra türünden de kitapları vardır.

Şiir kitapları: 1. Rüya (1912), 2. Cenk Duyguları (1917), 3. Efsaneler (1919), 4. Zakkum (1920), 5. Bulutlara Yakın (1920), 6. Gülistanlar Harabeler (1922), 7. Paravan (1929), 8.. Balkonda Saatler (1931), 9. Sulara Dalan Gözler (1936), 10. Hap Onun için (1962), 11. Sonsuz Gecelerin Ötesinde (1962).

Romanları: 1. Sulara Giden Köprü (1939), 2. Aşıklar Yolunun Yolcuları (1939). Piyesleri: 1. Baykuş (1916), 2. İlk Sair (1923), 3. Sönen Kandiller (1926), 4. Nedim (1932), 5. On Yılın Destanı (1933), 6. Hayalet (1936), 7. Bir Dolaptır Dönüyor (1958), 8. İki Yanda (1970). [İlk iki piyes aruz ölçüsü ile diğerleri hece ölçüsü ile yazılmıştır.]

Hatıraları: 1. Edebiyatçılar Geçiyor (1939, 1969, Edebiyatçılar Çevremde adı İle 1970), 2. Dârülbedâyi Devrinin Eski Günleri (1964), 3. Eski İstanbul Ramazanları.

Ali Faik Ozansoy

admin — Fri, 11 Sep 2009 00:35:49 +0000

Şâir. Diyarbakır’da doğdu. Süleyman Nazif’in kardeşidir. Askerî Rüştiye ile Mekteb-i Mülkiye’yi bitirdi (1901). Çeşitli İlçelerde kaymakamlık; mutasarrıflık, valilik, İçişleri Bakanlığı’nda müsteşarlık ve Mülkiye’de öğretmenlik yaptı. Ankara’da öldü. Zincirlikuyu Mezarlığı’na gömüldü.
Servet-i Fünun’cuların en genç üyelerindendi. Topluluğun dağılmasından sonra Fecri Âtî grubuna başkanlık etti. Tevfik Fikret ile Abdülhak Hamit Tarhan’ın tesirinde kalıp kadın, aşk ve tabiat temalarını işledi. His ve hayâle geniş yer veren şiirler yazdı.
Şiir Kitapları: 1. Fâni Teselliler (1900), 2. Mithat Paşa (1911), 3. Temâsil ( Timsaller, 1912), 4. Elhân-ı Vatan (1915). /Aruz ile yazılmış piyesleri:1 1. Payitahtın Kapısında (1918), 2. Nedim ve Lâle Devri (1950-1969). Nejat Sefercioğlu – İ.Binark, Faik Ali Bibliyografyası neşrettiler (1970).

Yusuf Ziya Ortaç

admin — Mon, 31 Aug 2009 23:59:39 +0000

Şâir ve yazar. İstanbul’da doğdu. S.Sâmi Bey’in oğludur. Vefa İdâdîsi’ni bitirip Dârülfünun’da yeterlik imtihanı verdi. İzmit ve İstanbul’da öğretmenlik, Ordu milletvekilliği {1946-1950) yaptı. Akbaba dergisini çıkardı, istanbul’da öldü. Zincirlikuyu Mezarlığı’na gömüldü.
XX’inci asır şâir ve yazarlarındandır. Kehkeşan, Türk Yurdu, Servet-i Fünun, Şâir, İnci ve Büyük Mecmua’da çıkan şiirleri ile tanındı. Akbaba ve Mer Ay dergilerindeki mizahî şiirleri ile meşhur oldu. ilk zamanlar aruz vezni ile yazdığı halde Millî Edebiyat cereyanına katılınca hece veznini tercih etti. Roman ve piyesleri de vardır. Beş Hececilerden biridir hece ölçüsü ile yazılmış manzum ve başarılı ilk piyesin sahibidir. Sağlam dili ve üslûbu vardı.
Şiir kitapları: 1. Akından Akına (1916), 2. Cenk Ufukları (1917), 3. Âşıklar Yolu (1919), 4. Yanardağ (1928), 5. Kuş Cıvıltıları (Çocuk şiirleri, 1938), 6. Bir Rüzgâr Esti (1962).

Piyesleri: 1. Binnaz (1919,1962), 2. Nâme (HHU), 3. Nikâhta Keramet (1923).

Romanları: 1. Göç (1943), 2. Üç Katlı Ev (1953).

Fıkraları: 1. Beşik (1943,1948), 2. Ocak (1943), 3. Sarı Çizmell Mehmet Ağa (1956), 4- Gün Doğmadan (1960).

Gezi, biyografiler, hatıra: 1. Göz Ucuyla Avrupa (1958), 2. Portreler (1960), 3. Bizim Yokuş (1966), 4. İsmet İnönü (1946, 1962). [Eserlerinin tam listesi Yeni Yayınlar dergisi Hazlran-1968 sayısındadır.]

Namık Kemal

admin — Sun, 23 Aug 2009 13:33:30 +0000

Türk Edebiyatımızın önemli şair ve yazarlarındandır. Tekirdağ’da doğdu. Çocukluğu dedesinin yanda, Kars ve Sofya’da özel dersler alarak geçti. İstanbul’a dönünce Tercüme Odası’na memur oldu (1863). Şinasi ile Tasvir-i Efkâr’da yazılar yazdı. 1865′te aynı gazeteyi çıkardı. Yeni Osmanlılar Cemiyeti üyelerinin sürülme sebebiyle Ziya Paşa ile Paris’e kaçtı (1867). Londra’da Ziya Paşa ile Hürriyet gazetesini çıkardı (1868). 1870′de İstanbul’a döndü, mutasarrıf olarak Gelibolu’ya gönderildi. Azledilirler tekrar İstanbul’a geldi. Namık Kemal 1877′de Midilli’ye sürüldü ve 1879′da oraya mutasarrıf oldu. Rodos (1884) ve Sakız (1887) adalarında da aynı görevi yaptı. Sakız’da oldü. Mezarı Bolayır’dadır. Namık Kemal, Tanzimat Edebiyatı‘nın her türde eser veren gür sesli dâva adamı ve şâiridir. Sanatını toplumun hizmetine vermiş, şekil ve ifâde bakımından eski, öz ve ruh yönünden de yeni eserler vermiştir. Eserlerinde hürriyet, vatan, millete hizmet, haksızlıkla savaş, adalet vb. fikirleri dile getirildi. Namık Kemal, dilde ve edebiyatta sadeleşmeyi savundu. Yeni nazım biçimleri denedi. Edebiyatımızın batılılaşmasında rolü büyüktür. Şiirleri ilk defa Sadettin Nüzhet Ergun tarafından toplanıp “Namık Kemal- Hayâtı ve Şiirleri” adı ile yayımlandı (1933).

Piyesleri: 1. Vatan Yahut Silistre (1873), 2. Zavallı Çocuk (1873), 3. Akif Bey (1874), 4. Gülnihâl (1875), 5. Celâleddin Harzemşah (1885), 6. Karabelâ (1910).

Romanları: 1. İntibah (1876), 2. Cezmi (1880).

Tenkit eserleri: 1. Tahrîb-i Harabat (1885), 2. Tâkib (1885), 3. Renan Müdafaanâmesİ (1962).

Tarih ve biyografi:1. Kanije (1874), 2. Silistre Muhasarası (1874,1946), 3. Osmanlı Tarihi (Yeni baskısı: 1971,1974, üç cilt), 4. Büyük İslam Tarihi (Yeni baskı: 1975), 5. Evrak-ı Perişan (1871), 6. Yavuz Sultan Selim (1968 yeni baskı). Mektuplarını F. A. Tansel “Hususî Mektuplarına Göre Namık Kemal ve A. Hanı id’1 (1949.4 cilt) ile O. F. Akün “Namık Kemal’in Mektupları” (1972) neşretti. Mehmet Kaplan‘ın doktora tezinin konuşu da “Namık Kemal Hayatı ve Eserleri” (1948)’dir. M. N Özön, “Namık Kemal ve İbret Gazetesi” (1938) adlı kitapta makalelerini topladı.

Orhan Seyfi Orhon

admin — Fri, 21 Aug 2009 23:58:19 +0000

Şâir ve yazar. İstanbul’da doğdu. Albay Emin Bey’ln oğludur. Mercan İdâdîsi’ni (1909) ve Hukuk Mektebi’nl bitirdi. Memurluk, gazetecilik, öğretmenlik yaptı. 1946′da Zonguldak, 1965′de İstanbul milletvekili oldu. Milliyet, Ulus, Zafer ve Son Havadis gazetelerinde fıkra yazarlığı yaptı. İstanbul’da öldü. Zincirlikuyu Mezarlığı’na gömüldü.
Önceleri aruz ölçüsü ile yazıyordu. Millî Edebiyat hareketine katılınca hece vezni ve konuşulan Türkçe ile şiirler yazmaya başladı. Edebiyatımızda manzum masalın en güzel örneğini verdi. Akbaba, Papağan, Aydabir, Çınaraltı gibi dergileri çıkaran şâirin roman denemesi ve öyküleri de vardır.
Şiir kitapları: 1. Fırtına ve Kar (1919), 2. Peri Kızı ile Çoban Hikâyesi (1919), 3. Gönülden Sesler (1922,1935), 4.0 Beyaz Bir Kuştu (1941), 5. Kervan (1964). Roman: Çocuk Adam (1941). Mizahî hikâyeleri: 1. Asrî Keran (Destan, 1942), 2. Düğün Gecesi (1957). Makaleleri: Dün- Bugün- Yarın (1943). Fıkraları: Kulaktan Kulağa (1943).