EdebiyatFakultesi.Com » Roman Yazarları

Recaizade Mahmut Ekrem

admin — Sun, 29 Nov 2009 00:11:07 +0000

(1847-1914) Şâir ve yazar. İstanbul’da doğdu. Recâi Efendi’nin oğlu. Beyazıt Rüştiyesi ile Mekteb-i Irfan’da okuduktan sonra Harbiye İdâdîsi’ne girdi (1858). Sağlık bakımından uygun olmadığı için okuldan ayrılıp, Hariciye Nezareti Mektubî Kalemi’ne memur oldu (1862). Namık Kemal ile tanışıp Tasvir-i Efkâr’da yazmaya başladı 1867′de aynı gazeteyi devraldı. 1877′de Şûrâ-yı Devlet (Danıştay) üyesi oldu. Öğretmenlik ve bakanlık, Ayan azâlığı yaptı. İstanbul’da öldü. Küçüksu Mezarlığı’na gömüldü.
Tanzimat dönemi sanatçılarındandir. Şiir, hikaye, roman, piyes ve tenkit yazıları yazmıştır. Sanat sanat İçindir prensibine bağlı olarak tabiat, sevgi, Ölüm temalarını işleyen şiirler yazdı. Batılı edebiyatın doğmasına zemin hazırladı.

Şiir kitapları: 1. Nağme-i Seher (1871), 2. Yadigâr-ı Şebâb (1873), 3. Zemzeme (Üç cilt, 1883-1885), 4. Nijad Ekrem (Şiirler, hatıralar, 1911).

Roman: Araba Sevdası (1896, 1940, 1963).

Hikâyeler: 1. Muhsin Bey yahut Şairliğin Hazin Bir Netîcesl (1889), 2. Şemsâ (1895).

Piyesleri: 1. Afife Anjelik (1870), 2. Vuslat yahut Süreksiz Sevinç (1874), 3. Çok Bilen Çok Yanılır (1914,1941,1970).

Diğer eserleri: 1.Tâlim-i Edebiyat (Edebiyat bilgileri, 1872,1882), 2. Takdir-I Elhan (Tenkid, 1886), 3 Atala (Chateaubriand’dan tere. 1871), 4. Meprlzon Tercümesi (1875, S. Peltico’dan), 5. Nâçiz (Fransızca’dan manzum ve mensur tercümeler, 1885), 6. Kudemâdan Birkaç Şâir (1888), 7. Tefekkür (1888)

Bahaeddin Özkişi

admin — Sat, 31 Oct 2009 23:32:30 +0000

Roman ve hikaye yazarı. İstanbul’da dünyaya geldi. Sultanahmet Sanat Enstitüsü’nü bitirdi (1946). Teknik Üniversite Makine Fakültesi Teknoloji Kürsüsü’nde kaynak öğretmeni iken Öldü..
Bahaeddin Özkişi, cumhuriyet dönemi yazarlarındandır. Destan üslubu ile hikaye ve roman yazmıştır. „
Öykü kitapları: 1. Bir Çınar Vardı (1959), 2. Göç Zamanı (1975).

Romanları: 1. Köse Kadı (1974), 2. Uçtaki Adam (1975), 3. Sokakta (1975). Sokakta romanı ile 1975 Peyami Safa Roman Yarışması’nda birincilik kazandı.

Oğuz Özdeş

admin — Fri, 23 Oct 2009 23:14:13 +0000

Roman yazarı. Kırşehir’de doğdu. Ankara Erkek Lisesi’ni bitirdi, Gazetecilik, sekreterlik ve yazı işleri müdürlüğü yaptı. İstanbul’da öldü.

Özdeş çok roman yazan sanatçılardandır. Eserlerinin konusunu aşk ve tarihî olaylar teşkil eder.
Bâzı romanları: 1. Aşk Istıraptır (1939), 2. Hasret (1940), 3. Gizlenen Istıraplar (1940), 4. Coşkun Gönüller (1941), 5. Memnu Meyva (1945), 6. Şafak Sökerken (1958), 7. Vatan Borcu (1959), 8. Dağ Başım Duman Almış (1960), 9. Gecekondu Rüzgârı (1960), 10. Oğuz Han (1964), 11. Kara pençe Estergon’da (1966), 12. Karapençe’nin İntikamı (1966), 13. Karapençe Voyvoda’ya Karşı (1967), 14. Karapençe’nin Oğlu (1967), 15. Şebnem (1970), 16. Reyhan (1970), 17. Aşka Susayan Dudaklar (1970), 18. Herkesten Uzak (1973). Romanlarının sayısı kırk civarındadır. Hikayeleri de vardır.

Halit Fahri Ozansoy

admin — Mon, 21 Sep 2009 00:41:21 +0000

Şâir ve yazar. İstanbul’da doğdu. Doktor M. Fahri Paşa’nın oğludur. Galatasaray Lisesi’ni bitirdi. Yeterlik imtihanı vererek edebiyat öğretmeni oldu (1916). Muğla ve İstanbul’da Öğretmenlik yaptı, istanbul’da öldü. Zincirlikuyu Mezarlığı’na gömüldü.
ilk şiirlerinde vezin, dil ve duyuş tarzı bakımından Fecr-i Âtî şâirlerinin tesirinde idi. Millî Edebiyat cereyanına katılınca aruz veznini bırakıp hece vezni ve konuşulan Türkçe‘ye döndü. Şiirlerine hüzün hakimdir. Daha çok aşk ve ölüm temalarını İşlemiştir. Beş hececilerden biridir. Piyes, roman ve hatıra türünden de kitapları vardır.

Şiir kitapları: 1. Rüya (1912), 2. Cenk Duyguları (1917), 3. Efsaneler (1919), 4. Zakkum (1920), 5. Bulutlara Yakın (1920), 6. Gülistanlar Harabeler (1922), 7. Paravan (1929), 8.. Balkonda Saatler (1931), 9. Sulara Dalan Gözler (1936), 10. Hap Onun için (1962), 11. Sonsuz Gecelerin Ötesinde (1962).

Romanları: 1. Sulara Giden Köprü (1939), 2. Aşıklar Yolunun Yolcuları (1939). Piyesleri: 1. Baykuş (1916), 2. İlk Sair (1923), 3. Sönen Kandiller (1926), 4. Nedim (1932), 5. On Yılın Destanı (1933), 6. Hayalet (1936), 7. Bir Dolaptır Dönüyor (1958), 8. İki Yanda (1970). [İlk iki piyes aruz ölçüsü ile diğerleri hece ölçüsü ile yazılmıştır.]

Hatıraları: 1. Edebiyatçılar Geçiyor (1939, 1969, Edebiyatçılar Çevremde adı İle 1970), 2. Dârülbedâyi Devrinin Eski Günleri (1964), 3. Eski İstanbul Ramazanları.

Orhan Kemal

admin — Sat, 22 Aug 2009 01:07:50 +0000

Romancı ve hikâye yazarı. Ceyhan’da doğdu. A. Kemâli Bey’in oğlu. Babasının Suriye’ye kaçması üzerine ortaokulun son sınıfından ayrıldı. İşçilik, kâtiplik yaptı. 1950′de İstanbul’a geldi ve eserlerinin geliri ile geçindi. Tedavi için gittiği Sofya’da öldü. İstanbul’da Zincirlikuyu Mezarlığına gömüldü.
Önce Yedigün, Yeni Ses, Yürüyüş ve Gün dergilerinde şiirleri çıktı (1939-1946). 1940 yılından İtibaren hikaye yayımlamaya başladı. 1948′den itibaren romana başladı. Eserlerinde kendi hayatını, Çukurova’daki işçi ve ırgatların, istanbul’daki yoksul insanların hayatını anlattı. Ruh tahlillerine yer vermez. Üslûbu îtinasızdır. Karşılıklı konuşmalarda şîve taklitlerine çok yer verir.

Öykü kitapları: 1. Ekmek Kavgası (1949), 2. Sarhoşlar (1951), 3. Çamaşırcının Kızı (1952), 4. 72. Koğuş (1954), 5. Grev (1954), 6. Arka Sokak (1956), 7. Kardeş Payı (1957), 8. Babil Kulesi (1957), 9. Dünyada Harb Vardı (1963), 10. İşsiz (1966), 11. Önce Ekmek (1968), 12. Küçükler ve Büyükler (1971).

Romanları: 1. Baba Evi (1949), 2. Avare Yıllar (1950), 3. Murtaza (1952), 4. Cemile (1952), 5. Bereketli Topraklar Üzerine (1954), 6. Suçlu (1957), 7. Devlet Kuşu (1958), 8. Vukuat Var (1959), 9. Gâvurun Kızı (1959), 10. Küçücük (1860). 11. Dünya Evi (1960), 12. El Kızı (1960;, 13. Hanımın Çiftliği (1961), 14. Eskici ve Oğulları ( Eskici Dükkanı, 1962), 15. Gurbet Kuşları (1962), 16. Sokakların Çocuğu (1963), 17. Mahalle Kavgası (1963), 18. Kanlı Topraklar (1963), 19. Bir Filiz Vardı (1965), 20. Müfettişler Müfettişi (1966), 21.Yalancı Dünya (1966), 22. Evlerden Biri (1966), 23. Arkadaş Islıkları (1968), 24. Sokaklardan Bir Kız (1968), 25. üç Kâğıtçı (1969), 26. Kötü Yol (19695, 27. Kaçak (1970)

Nabizade Nazım

admin — Mon, 06 Apr 2009 00:33:10 +0000

NABIZADE NAZIM (1862-6.VMI.1893) .
Roman ve hikâye yazarı, istanbul’da doğdu. Beşiktaş Askerî Rüştiyesi’ni, Kara Mühendishânesi İdâdîsi’ni ve Harp Akademisî’ni bitirerek kurmay subay oldu. Askerî öğretmenlik, Genelkurmay’da karargâh subaylığı yaptı. İki yıl Suriye’de çalıştı. Nabizade Nazım, İstanbul’da öldü. Üsküdar’da Miskinler Tekkesi yakınına gömüldü.
Servet-i Fünun edebiyatı roman ve hikaye yazarlarındandır. Antalya köylerinden birindeki hayatı anlatan Karabibik, yeni Türk edebiyatımızda İlk köy romanıdır. Nabizade Nazım‘ın Zehra adlı romanı da İlk psikolojik roman olma özelliği taşır. Kendinden önceki diğer edebiyatçılar gibi romantizm değil realizmin metodlarıyla çalışan bir yazardır. Şiirlerini Servet-i Fünun dergisinde neşretti.
Eserleri: 1. Zehra [Roman, 1896. Yeni baskılarını M.N. Özön (1954), ve A.B. Serengil gerçekleştirdi (1960).], 2. Heves Ettim (Şiirler, 1885), 3. Karabibik [Büyük hikaye, (1890). Yeni baskısını H.T. Us yaptırdı (1944).]. 4. Seyyle-I tesâmüh (Öyküler, 1892. diğer hikayeleri İle birlikte yeni baskısı A.B. Serengil 1961′de yaptırdı). Yazarın ilmî ve meslekî kitapları da vardır.

Bakabileceğiniz diğer bölümler: Kadayıf Tatlısı, Tavuk göğsü, Şekerpare Tarifi

Abdullah Ziya Kozanoğlu

admin — Fri, 26 Dec 2008 20:54:18 +0000

KOZANOĞLU, ABDULLAH ZİYA (1906-1966)

Tarihî roman ve piyes yazarı. İstanbul’da doğdu. İlköğrenimini Nişantaşı İttihad ve Terakkî Mektebi’nde (1919), ortaöğrenimini Gazi Osmanpaşa Ortaokulu ve Kabataş Lisesi’nde yükseköğrenimini Mühendis Mektebi ve Güzel Sanatlar Akademisi Mimarî Bölümü’nde yaptı. Adana Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğü ile Millî Eğitim Bakanlığı’nda çalıştı. Sonra özel büro açtı. İstanbul’da öldü.
Konularını Türk tarihinden alan, tarihsel romanları ile tanındı. Gençlerin ve ortaöğrenim öğrencilerinin severek okuduğu bir romancıdır. Romanlarının çoğu filme çekildi. Kozanoğlu piyesler de yazmıştır.
İlk baskılarına göre romanları: 1. Kızıl Tuğ (1927), 2. Seyyid Battal (1929), 3. Boğaç Han (T. Demiray ile birlikte, 1929), 4. Kaniıoğlu Kanturalı (1929), 5. Boz Aygırlı (1929), 6. Kara Çoban (1929), 7. Küçük Korsan (1930), 8. Kurtlar (1935), 9. Küçük Kahraman (1935), 10. Gültekin, Orhun Barkı Kahramanı (1936), 11. Küçük Uçman (T. Demiray iie birlikte 1936), 12. Kuduzlar Kraliçesi (T. Demiray ile birlikte, 1938), 13. Kuş Adamın Maceraları (T. Demiray ile birlikte, 1938), 14. Atlı Han (1942), 15. Kozanoğlu (1943), 16. Lâle Devrinde Patrona-lılar Saltanatı (1943), 17. Malkoçoğlu (1943), 18. Savcı Bey (1944), 19. Kolsuz Kahraman (1945), 20. Battal Gazi (1946), 21. Türk Korsanları (1948), 22. Şeydi Ali Reis (1951), 23. Dağlar Delisi (1952), 24. Fâtih Feneri (1952), 25. Sene i van oğlu (1957), 26. Hilâl ve Salip (1961), 27. Algaya’nm Ölümü (1962), 28. Altın Saçlı Kız (1962), 29. Cengiz Han’ın Hazineleri (1962), 30. Hülâgû’nun Gözdesi (1962), 31. Kız Kulesi Kahramanı (1962), 32. Tibet Canavarı (1962), 33. Ağahan’m Yüzüğü (1963), 34. Altın Hançer (1963), 35. Boz kurt’un İntikamı (1963), 36. Kızıl Kadırga (1963), 37. Arena Kraliçesi (1964), 38. Sarı Benizli Adam (1964), 39. Kubllay Han’ın Gelini (1965). Oyunları: 1. Kozanoğlu (1928), 2. Tavşan Başı (1944), 3. Tokat (1944), 4. Sezar ve Kleopatra (1948). Keloğlan‘in Hatıratı adlı bir eseri daha var.Kitaplarının tam bir listesi Yeni Yayınlar Mart-1967 sayısındadır.

Osman Cemal Kaygılı

admin — Tue, 27 May 2008 15:20:36 +0000

(1890-9.1.1945)
Hikâye ve roman yazarı. İstanbul’da doğdu. Bakkal Mustafa Aga’nın okludur. İlköğrenimini Cezrî Kasım Paşa ilkokulu’nda yaptı Eğrikapı Rüştiyesi İle Askerî Kâtip Okulu’nu bitirdi. Askerî birliklerde kâtiplik yaptı. Bir ara Sinop’a sürüldü (1913). Dönüşte kâtipliğe devam etti. 1917′de emekli ‘oldu. Osman Cemal Kaygılı çiftçilik ve ziraat ile uğraştı (1917-1920). 1925-1932 yılları arasında da öğretmenlik yaptı. İstanbul’da öldü; Eyüp Tokmaktepe Mezarlığı’na gömüldü.
1911′den itibaren çıkan mizah gazete ve dergilerinde çıkan yazıları ile tanındı (Eşek, Karagöz, Aydede, Ayine, Güler-yüz Akbaba, İkdam, Sabah, Hakikat vs.), Bâzı yazılarında Anber takma adını kullandı. Hikaye ve romanlarında Ahmet Rasim ve Hüseyin Rahmi Gürpınar üslûbunu devam ettirerek İstanbul’un kenar mahallelerindeki hayâtı anlattı. İstanbul folklorunun zengin örneklerini bulduğumuz bu eserler tatlı bir dil ile yazılmıştır. Tiyatro eserleri de vardır.

Öyküleri:

1. Eşkiyâ Güzeli (1925), 2. Sandalım Geliyor Varda (1938), 3. Altın Babası (1923), 4. Bir Kış Gecesi (1923, Anber imzası İle), 5. Çuvalcı Şeyhinin Halefi (1923), 6. Çingene Kavgası (1925, Anber imzası İle), 7. Goncanın İntiharı (1925).

Romanları:

1. Çingeneler (1939), 2. Aygır Fatma (1944), 3. Bekri Mustafa (1944). Oyunları: 1. Mezarlık Kızı (1927), 2. Üfürükçü (1925), 3. İstanbul Revüsü (1925). Folklor ve dil araştırmaları: 1. istanbul’da Semaî Kahveleri ve Meydan Şâirleri (1937), Argo Lügati (tefrika). Çingeneler romanı ile CHP Roman Yarışması’nda derece aldı (1942).

Refik Halit Karay

admin — Tue, 27 May 2008 14:26:24 +0000

(1888-1965)
Roman ve hikaye yazarı. İstanbul’da doğdu. Mehmet Hâlit Bey’İn oğlu. Galatasaray Sultânîsi’ne (1900-1906) devam etti. Mekteb-İ Hukuk’a başladı. Bir yandan da kâtiplik yaptı. Sonra okulu ve kâtipliği bırakıp gazetecilik yaptı. Tercuman-ı Hakikat gazetesinde çalıştı (1909). Fecr-i Ati topluluğuna katıldı. Kalem ve Cem gibi dergilerde Kirpi İmzası ile yazdığı yazılarla meşhuroldu. Mahmut Şevket Paşa’nın öldürülmesi üzerine diğer muhalifler gibi, o da Sİnop’a sürüldü. Sürgün hayatı Çorum, Ankara ve Bilecik’te devam etti (1913-1918). Mütareke döneminde Posta-Telgraf Genel Müdürü oldu (1919). Aydede isimli meşhur mizah dergisini çıkardı (1922). Millî Mücadele’yl baltalayıcı yazılar yazdığı için “Yüzellilikler” listesine alınarak yurt dışına çıkarıldı (1922). 1938 yılında çıkan affa kadar günleri Beyrut ve Halep’te geçti. Refik Halit, 1938′de yurda döndü. Aydede dergisinin yayımını sürdürdü. İstanbul’da öldü. Zincirllkuyu Mezarlığı’na gömüldü. Refik Halit Karay, hikaye, roman, hatıra, kronik, mizah ve hiciv türlerinde eser veren XX’inci yüzyıl yazarlarındandır. Konuları Anadolu halkının hayâtından alınmış hikayelerinden meydana gelen Memleket Hikayeleri ile meşhur oldu. Çağdaş hikayeciliğin güzel örneklerini vermiştir. Eserlerinde konuşma dilini ustaca kullandı. Romanlarının konusu aşk ve kadındır. Refik Halit Karay, İstanbul Türkçesi’nl en iyi kullanan yazarlardandır. Mizah ve hicivleri de oldukça güzeldir.

Hikaye kitapları: 1. Memleket Hikayeleri (1919), 2. Gurbet Hikayeleri (1940).

Romanları: 1. İstanbul’un iç Yüzü (1920) 2. Yezitin Kızı (1939), 3. Çete (1939), 4. Sürgün (1941), ‘, Anahtar (1947), 6. Bu Bizim Hayatımız (1950), 7. Nilgün (1 cilt: Türk Prensesi Nilgün, Mapa Melikesi Nilgün, Nllgün’ün Sonu 1950-1952), 8. Yer Altında Dünyâ Var (1953), 9. Dhjl Örümcek (1953), 10. Bugünün Saraylısı (1954), 11.2000 Yılı. nın Sevgilisi (1954), 12. iki Cisimli Kadın (1955), 13. Kadınlar Tekkesi (1956), 14. Karlı Dağdaki Ateş (1956), 15. Dört Yapraklı Yonca (1957), 16. Sonuncu Kadeh (1965), 17. Yerini Seven Fidan (1977), 18. Ekmek Elden Su Gölden (1980), 19 Ayın On Dördü (1980), 20. Yüzen Bahçe (1981).

Hatıraları: 1 Minelbâb llelmihrâb (1946), 2. Bir Ömür Boyunca (1980).

Mizah ve hicivleri: 1. Sakın Aldanma İnanma Kanma (1915), 2 Klrpİ’nln Dedikleri (1918), 3. Ago Paşa’nın Hatıratı (1918), 4. Ay Peşinde (1922), 5. Guguklu Saat (1925), 6. Tanıdıklarım (1922).

Kronikler: 1. Bir Avuç Saçma (1939), 2. Bir İçim Su (1931), 3. İlk Adım (1941), 4. Üç Nesll-Oç Hayat (1943), 5. Makyajlı Kadın (1943), 6.Tanrı’ya Şikâyet (a 1944).

Tiyatroları: 1. Kanije Müdafaası ve Tiryaki Hasan Paşa (Müfit Ratip ile birlikte, oynandı, basılmadı), 2. Dell (1929). Külliyâtı İnkılap ve Aka Kitabevleri tarafından yayımlanmaktadır.

YAKUP KADRİ KARAOSMANOĞLU

admin — Tue, 27 May 2008 14:07:50 +0000

(1889-1974)
Roman yazarı. Kahire’de doğdu. Abdülkadir Bey’in oğludur. İlköğrenimini Manisa’da, ortaöğretimini İzmir ve Mısır’da yaptı. 1908′de İstanbul’a geldi. Yükseköğrenimine başladığı Mekteb-i Hukuk’un üçüncü sınıfından ayrıldı. Fecr-i Ati edebiyatı topluluğunda edebî faaliyetlere katıldı (1909). Müterake döneminde İkdam gazetesinde siyasî yazılar yazdt. İsviçre’ye tedavi için gitti (1916). 1921′de Anadolu’ya geçerek Millî Mücadele’ye katıldı. Mardin (1923-1931) ve Manisa (1933 1934) milletvekilliği yaptı. Yakup Kadri, Arnavutluk, Çekoslovakya, İsviçre ve iran’da elçilik görevlerinde bulundu (1934-1954). 1961′-de Manisa milletvekili oldu. Anadolu Ajansı Yönetim Kurulu Başkanı iken Ankara’da öldü. Beşiktaş’ta Yahya Efendi Mezarlığı’na gömüldü.
Yakup Kadri Karaosmanoğlu, mensur şiir, deneme, hatıra, monografi, hikaye, roman ve oyun türünde eser veren XX’ncı asır yazarlarındandır. Tanzimat’tan Atatürk Türkiyesi’ne kadar gelen nesillerin geçirdiği sosyal değişme ve bunalımlarını, her neslin yaşayış, hayâta ve olaylara bakış tarzını özellikle romanlarında çok başarılı bir şekilde işledi. Hatıralarında çocukluk, millî mücadele ve politika yıllarını anlattı. Mensur şiirler de yazan Yakup Kadri’nin kendine has bir üslûbu vardır. Atatürk’ü çeşitli yönleriyle değrelendiren ilk önemli eserin de yazarıdır. Hikayelerinde aşk, düşmanlık, görev duygusu, kadın, din, namus, bâtıl inançlar, cehalet, yoksulluk ve savaş konularını işledi. Bâzı eserleri yabancı dillere çevrilmiştir.

Hikaye kitapları:

1. Bir Serencam (1913), 2. izmir’den Bursa’ya (Halide Edip Adıvar -R.Rıfkı-M.Âsım ile birlikte, 1922), 3. Rahmet (1923), 4. Milli Savaş Hikayeleri (1947).

Romanları: 1. Kiralık Konak (1922), 2. Nur Baba (1922), 3. Hüküm Gecesi (1927), 4. Sodom ve Gomore (1928), 5. Yaban (1932), 6. Ankara (1934), 8. Bir Sürgün (1937), 8. Panorama (2 cilt, 1953-1954), 9. Hep O Şarkı (1956).

Mensur şiirleri:

1. Erenlerin Bağından (1922), 2. Okun Ucundan (1940), 3. Alp Dağlarından ve Miss Chaif-rin’in Albümünden (1942).

Hatıraları:

1. Zoraki Diplomat (1955), 2. Anamın Kitabı (1957), 3. Vatan Yolunda (1958), 4. Politikada 45 Yıl (1948), 5. Gençlik ve Edebiyat Hatıraları (1969).

Monografileri:

1. Ahmed Hâşim (1943), 2. Atatürk (1946).

Makaleleri:

Kadınlık ve Kadınlarımız (1923), 2. Ergenekon (2 cilt, 1929),

Oyunları: 1. Nİrvana (1909), 2. Veda (1909), 3. Sağanak (basılmadı), 4. Mağara (1934). Yaban romanı ile CHP 1942 Roman Mükâfâtı’nda ikincilik kazandı. Birikim Yayınları, yazarın bütün eserlerini yayımladı.