EdebiyatFakultesi.Com » Kadın Yazarlar

FITNAT HANIM

admin — Fri, 21 Mar 2008 15:54:20 +0000

(?-1780)
Dîvan şâiri, istanbul’da doğdu. Asıl adı Zübeyde’dir. Şeyhülislâm Ebû İshakzâde Mehmed Esad Efendi’nin kızıdır. Küçük yaştan itibaren edebiyatla uğraştı. İlim ve kültürden uzak biri ile evlendiği için mutsuz bir hayat sürdü. İstanbul’da öldü.
Fıtnat Hanım’ın şiirleri fazla Özellik arzetmez. Dîvan edebiyatının geleneklerine göre söylediği şiirlerde kadın şâir olduğu bile hissedilmez. Türkçe’yi ustalıkla ve ahenkli bir şekilde kullandığı görülür. Zaman zaman halk Türkçe’sinden faydalanmıştır. Fıtnat Hanım’ın adını günümüze getiren şiirleri değil çağdaşlarından şâir Koca Ragıb Paşa ve Haşmet ile aralarında geçen konuşma ve latifelerdir Dîvanı vardır. (İstanbul ve Mısır’da basıldı.)

FATMA ALİYE HANIM

admin — Fri, 21 Mar 2008 15:31:18 +0000

(1862-1936)
Romancı, yazar. İstanbul’da doğdu. Ahmed Cevdet Paşa’nın kızıdır. Özel öğrenim görerek Arapça ve Fransızca öğrendi. Ahmed Midhat Efendi’nin tavsiyesi ile edebiyata yöneldi. İstanbul’da öldü. Feriköy Mezarlığı’nda yatmaktadır.
XIX’uncu yüzyıl yazarlarındandır. İlk kadın romancımızdır. Şöhreti Avrupa ve Amerika’ya da gitmiştir. Romanları kadar, tercümeleri ve makaleleri ile de tanınır.

Romanları:

1. Hayâl ve Hakikat (1891), 2. Muhâdarât (En önemli romanıdır, 1891-1892), 3. Re’fet (1897), 4. Ûdî (1899), 5. Enin (1912).

Diğer eserleri:

1. Nisvân-ı Âlem (Tefrika edildi, 1891), 2. Taaddüd-i Zevcât (1898), 3. Levâyik-İ Hayat (1900), 4. Istilâ-yı İslâm (1900), 5. Nâmderân-ı Zenân-ı Ecsâm (1900-1901), 8. Kosova Zaferi- Ankara Hezîmeti (1915).

[Ûdî romanı Fransızca'ya çevrildi (1899). Yazar hakkında geniş bilgi için Milliyet Sanat Dergisi'ne, sayı 240 (1977) bakınız.]

SEVİNÇ ÇOKUM

admin — Wed, 05 Mar 2008 01:12:54 +0000

Hikâye ve roman yazarı. İstanbul’da doğdu. Beşiktaş Kız Lisesi’ni, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü bitirdi (1970). 1975 yılına kadar öğretmenlik yaptı. Türk Edebiyatı dergisinin yazı işleri müdürlüğünü yürüttü.
Günümüz hikâye ve romancılarındandır. Lise sıralarında iken şiirler yazmıştı. İlk hikâyesi Hisar dergisinde yayımlandı (1972). Daha sonra Hisar, Töre ve Türk Edebiyatı dergilerinde yazı yazdı. Sevinç Çokum, serlerinde İstanbul’un yoksul ve orta halli ailelerinin dünyâsını şiirli dil ve güzel bir üslûp ile anlatır. Kadın tiplerinin iç dünyalarını başarılı psikolojik tahlillerle yansıtır. Son iki romanında konuları tarihten seçerek târihî roman sayılabilecek eserler de verdi.

Hikâye kitapları:

1. Eğik Ağaçlar (1972), 2. Bölüşmek (1974), 3. Makina (1976), 4.Derin Yara (1984).

Romanları:

1. Zor (1976), 2. Bizim Diyar (1979), 3. Hilal Görününce (1984). Zor romanı ile Dündar Taşer Roman Yarışması birincisi ve Ülkücü Gazeteciler Cemiyeti Yılın Romancısı Armağanı’nı kazandı (1977).Makina adlı hikâye kitabı ile Türkiye Millî Kültür Vakfı Kültür Yarışması’nda edebiyat dalı özel jüri armağanını kazandı (1978). Hilâl Görününce romanı ile Türkiye Millî Kültür Vakfı 1985 Edebiyat Odülü’nü kazandı. Sevinç Çokum 1984′te de Türkiye Yazarlar Birliği tarafından yılın yazarı seçilmiştir.

HALİDE EDİP ADIVAR

admin — Thu, 21 Feb 2008 23:38:53 +0000

ADIVAR, HALİDE EDİB (1884-9 1.1964)
Romancı. İstanbul’da doğdu. Reji Nâzın Mehmed Edip Bey’in kızıdır. Üsküdar Amerikan Kız Koleji’ni bitirdi. Özel olarak Arapça, Kur’ân-ı Kerîm, Türk musikîsi, Salih Zeki’den matematik, Rıza Tevfik Bölükbaşı’dan felsefe ve edebiyat dersleri alarak özel öğrenim gördü. 1901 ‘de hocası Salih Zeki İle evlendi. 31 Mart olayı üzerine Mısır’a kaçtı. Oradan İngiltere’ye geçti. Eğitimle ilgili yazıları beğenildiği için 1909′-da Dârü’l-Muallimat (Öretmen Okulu) pedagoji öğretmenliğine getirildi. 191.7′de ikinci evliliğini Dr. Adnan Adıvar ile yaptı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde Batı edebiyatı dersleri verdi. Yunanlılar’ın İzmir’i işgal etmesini protesto için yapılan meşhur Sultanahmed Mitingi’nde heyecanlı bir konuşma yaptı. İstanbul’un işgal edilmesi üzerine kocası ile Anadolu’ya kaçarak Millî Mücâdele’ye katıldı. Sakarya Muharebesi’nİ takip eden günlerde, savaşa fiilen katılıp hastabakıcılık yaptı. Kendisine “onbaşı” ve “çavuşluk” rütbeleri verildi. Millî Mücâdele’den sonra eşiyle birlikte Avrupa’ya gitti (1924-1939). 1939′da Edebiyat Fakültesi İngilizce profesörlüğüne tayin edildi. İstanbul’da öldü.
Halide Edip Türk kadınının iş, düşünce ve edebiyat alanında başarılı olan bir örneğidir. Kadın haklarının ateşli bir savunucusu olarak yıllarca mücadele vermiştir. Gördüğü eğitim sebebiyle Doğu-Batı sentezini en başarılı şekilde yapabilen yazarlarımızdandır. Yazı hayâtına gazete ve dergilerde yayınlattığı makale, sohbet ve denemelerle başlamış, bu eserlerinde kızların eğitimiyle psikolojisi üzerinde durmuş, aşk konusunu ön plâna almıştır. İlk romanlarında aşk konusu ağır basar. Kurtuluş Savaşı onun düşünce dünyasını değiştirmiş, ideolojik romanlar yazmasını sağlamıştır.
Bâzı romanları Türk gelenek ve görenekleri üzerine kurulmuş, sosyal hayatımızı çok canlı çizgilerle yansıtan töre romanlarıdır. Bu türden olan Sinekli Bakkal, CHP Roman Ya-rışması’nda birincilik kazanmıştır, kısa ve fiilsiz cümleleri, sade bir dili vardır. Bu bakımdan yazarı tenkit edenler olmuştur. Bütün eserlerinde kadın kahramanların daha kuvvetli ve canlı anlatıldığı, tanıtıldığı görülür. Halide Edip Adıvar, şahıs yaratmada çok başarılıdır. Cumhuriyet döneminin en çok okunan eserlerini yazmıştır. Kitaplarının bir kısmı da batı dillerine çevrilmiştir.

Hikayeleri:

1. Harap Mâbedier (1911), 2. Dağa Çıkan Kurt (1922), 3. Kubbede Kalan Hoş Sadâ (1974), 4. izmir’den Bursa’ya (İçindeki üç hikaye yazara aittir, 1963,1970).

Romanları:

1. Heyula (1909-İ974), 2. Râlk’ln Annesi (1909, 1924), 3. Sevlyye Tallb (1910), 4. Handan (1912), 5. Yeni Turan (1912), 6. Son Eseri (1913,1909,1939), 7. Mev’ut Hüküm (1917. 1919). 8. Ateşten Gömlek (1922, 1923), 9. Kalp Ağrısı (1924), 10. Vurun Kahpeye (1923, 1926), 11. Zeyno’nun Oğlu (1927,1928), 12. Sinekli Bakkal (1935,1936), 13. Yolpalas Cinayeti (1936), 14. Tatarcık (1938, 1939), 15. Sonsuz Panayır (1946), 16. Döner Ayna (1953), 17. Âkile Hanım Sokağı (1958, 1975), 18. Kerim Usta’nın Oğlu (1958,1974), 19. Sevda Sokağı Komedyası (1959, 1971), 20. Çare saz (1961, 1972), 21. Hayat Parçaları (1963).

Tiyatro eserleri: 1. Kenan Çobanları (1918), 2. Maske ve Ruh (1937).

Hâtıraları:

1. Mor Salkımlı Ev (1951,1955; İngilizce neşri “Memoirs” 1926), 2. Türk’ün Ateşte İmtihanı (Milli Mücâdele Hâtıraları, Hayat mecmuası’nda 1962; İngilizce neşri “The Turkish ordeal”. 1928).

Diğer eserleri: 1. İngiliz Edebiyatı Tarihi (3 cilt, 1940-49), 2. Türkiye’de Şark-Garp ve Amerikan Tesirleri (1954,1955; İngilizce ve Urduca’ya da çevrildi). 2. Gazete ve mecmualardaki diğer incelemeleri, fikrî yazıları ve tercümeleri.