EdebiyatFakultesi.Com » Hikaye Yazarları

Recaizade Mahmut Ekrem

admin — Sun, 29 Nov 2009 00:11:07 +0000

(1847-1914) Şâir ve yazar. İstanbul’da doğdu. Recâi Efendi’nin oğlu. Beyazıt Rüştiyesi ile Mekteb-i Irfan’da okuduktan sonra Harbiye İdâdîsi’ne girdi (1858). Sağlık bakımından uygun olmadığı için okuldan ayrılıp, Hariciye Nezareti Mektubî Kalemi’ne memur oldu (1862). Namık Kemal ile tanışıp Tasvir-i Efkâr’da yazmaya başladı 1867′de aynı gazeteyi devraldı. 1877′de Şûrâ-yı Devlet (Danıştay) üyesi oldu. Öğretmenlik ve bakanlık, Ayan azâlığı yaptı. İstanbul’da öldü. Küçüksu Mezarlığı’na gömüldü.
Tanzimat dönemi sanatçılarındandir. Şiir, hikaye, roman, piyes ve tenkit yazıları yazmıştır. Sanat sanat İçindir prensibine bağlı olarak tabiat, sevgi, Ölüm temalarını işleyen şiirler yazdı. Batılı edebiyatın doğmasına zemin hazırladı.

Şiir kitapları: 1. Nağme-i Seher (1871), 2. Yadigâr-ı Şebâb (1873), 3. Zemzeme (Üç cilt, 1883-1885), 4. Nijad Ekrem (Şiirler, hatıralar, 1911).

Roman: Araba Sevdası (1896, 1940, 1963).

Hikâyeler: 1. Muhsin Bey yahut Şairliğin Hazin Bir Netîcesl (1889), 2. Şemsâ (1895).

Piyesleri: 1. Afife Anjelik (1870), 2. Vuslat yahut Süreksiz Sevinç (1874), 3. Çok Bilen Çok Yanılır (1914,1941,1970).

Diğer eserleri: 1.Tâlim-i Edebiyat (Edebiyat bilgileri, 1872,1882), 2. Takdir-I Elhan (Tenkid, 1886), 3 Atala (Chateaubriand’dan tere. 1871), 4. Meprlzon Tercümesi (1875, S. Peltico’dan), 5. Nâçiz (Fransızca’dan manzum ve mensur tercümeler, 1885), 6. Kudemâdan Birkaç Şâir (1888), 7. Tefekkür (1888)

Bahaeddin Özkişi

admin — Sat, 31 Oct 2009 23:32:30 +0000

Roman ve hikaye yazarı. İstanbul’da dünyaya geldi. Sultanahmet Sanat Enstitüsü’nü bitirdi (1946). Teknik Üniversite Makine Fakültesi Teknoloji Kürsüsü’nde kaynak öğretmeni iken Öldü..
Bahaeddin Özkişi, cumhuriyet dönemi yazarlarındandır. Destan üslubu ile hikaye ve roman yazmıştır. „
Öykü kitapları: 1. Bir Çınar Vardı (1959), 2. Göç Zamanı (1975).

Romanları: 1. Köse Kadı (1974), 2. Uçtaki Adam (1975), 3. Sokakta (1975). Sokakta romanı ile 1975 Peyami Safa Roman Yarışması’nda birincilik kazandı.

Oğuz Özdeş

admin — Fri, 23 Oct 2009 23:14:13 +0000

Roman yazarı. Kırşehir’de doğdu. Ankara Erkek Lisesi’ni bitirdi, Gazetecilik, sekreterlik ve yazı işleri müdürlüğü yaptı. İstanbul’da öldü.

Özdeş çok roman yazan sanatçılardandır. Eserlerinin konusunu aşk ve tarihî olaylar teşkil eder.
Bâzı romanları: 1. Aşk Istıraptır (1939), 2. Hasret (1940), 3. Gizlenen Istıraplar (1940), 4. Coşkun Gönüller (1941), 5. Memnu Meyva (1945), 6. Şafak Sökerken (1958), 7. Vatan Borcu (1959), 8. Dağ Başım Duman Almış (1960), 9. Gecekondu Rüzgârı (1960), 10. Oğuz Han (1964), 11. Kara pençe Estergon’da (1966), 12. Karapençe’nin İntikamı (1966), 13. Karapençe Voyvoda’ya Karşı (1967), 14. Karapençe’nin Oğlu (1967), 15. Şebnem (1970), 16. Reyhan (1970), 17. Aşka Susayan Dudaklar (1970), 18. Herkesten Uzak (1973). Romanlarının sayısı kırk civarındadır. Hikayeleri de vardır.

Ömer Seyfettin

admin — Thu, 08 Oct 2009 01:09:32 +0000

Hikâye yazarı. Gönen’de doğdu. Harp Okulu’nu bitirdi. Anadolu ve Rumeli’de subay olarak çalıştı (1903-1910). Askerlikten ayrılıp İstanbul’a yerleşti. Balkan Savaşı çıkınca tekrar orduya döndü. Yanya kuşatmasında esir düştü. 1913′te askerlikten yeniden ayrıldı. Kabataş Lisesi’nde ölünceye kadar dersler verdi. İstanbul’da öldü. Zincirlikuyu Mezarlığı’na gömüldü.
Servet-i Fünun edebiyatının anlaşılması güç olan diline karşı sâde Türkçe‘yi, halk dilini savundu. Ziya Gökalp ve Ali Canib (Yöntem) İle birlikte Millî Edebiyat’ı kurdu. Yeni Mecmua, Şâir ve Büyük Mecmua’da, konularını günlük hayattan, çocukluk ve askerlik hatıralarından, efsanelerden, halk fıkralarından ve tarihten alan hikayelerle savunduğu edebiyatın örneklerini verdi. Bâzı öykülerinde sosyal hayatın ve siyasî düşüncelerin tenkidi vardır.
Sağlığında Ashab-ı Kehfimiz (1918) Harem (1918) ve Efruz Bey (1919) kitaplarını çıkarmıştır. Ölümünden sonra Bilgi Yayınevi on cilt halinde hikâyelerinin tamamını yayımladı (1970-1971): 1. Efruz bey, 2. Eski Kahramanlar, 3. Bomba, 4. Harem, 5. Yüksek Ökçeler, 6. Kurumuş Ağaçlar, 7. Yalnız Efe, 8. Falaka, 9. Yüzakı, 10. Aşk Dalgası, 11. Beyaz Lâle., 12. Kaşağı Tahir Alangu’nun Ömer Seyfettin kitabı (1968) yazarı en iyi tanıtan kitaptır. F. A. Tansel de Ömer Seyfeddin’in şiirlerini yayımladı (1972). Millî Kütüphane, Ömer Seyfeddin Bibliyografyası bastırdı (1970).

Namık Kemal

admin — Sun, 23 Aug 2009 13:33:30 +0000

Türk Edebiyatımızın önemli şair ve yazarlarındandır. Tekirdağ’da doğdu. Çocukluğu dedesinin yanda, Kars ve Sofya’da özel dersler alarak geçti. İstanbul’a dönünce Tercüme Odası’na memur oldu (1863). Şinasi ile Tasvir-i Efkâr’da yazılar yazdı. 1865′te aynı gazeteyi çıkardı. Yeni Osmanlılar Cemiyeti üyelerinin sürülme sebebiyle Ziya Paşa ile Paris’e kaçtı (1867). Londra’da Ziya Paşa ile Hürriyet gazetesini çıkardı (1868). 1870′de İstanbul’a döndü, mutasarrıf olarak Gelibolu’ya gönderildi. Azledilirler tekrar İstanbul’a geldi. Namık Kemal 1877′de Midilli’ye sürüldü ve 1879′da oraya mutasarrıf oldu. Rodos (1884) ve Sakız (1887) adalarında da aynı görevi yaptı. Sakız’da oldü. Mezarı Bolayır’dadır. Namık Kemal, Tanzimat Edebiyatı‘nın her türde eser veren gür sesli dâva adamı ve şâiridir. Sanatını toplumun hizmetine vermiş, şekil ve ifâde bakımından eski, öz ve ruh yönünden de yeni eserler vermiştir. Eserlerinde hürriyet, vatan, millete hizmet, haksızlıkla savaş, adalet vb. fikirleri dile getirildi. Namık Kemal, dilde ve edebiyatta sadeleşmeyi savundu. Yeni nazım biçimleri denedi. Edebiyatımızın batılılaşmasında rolü büyüktür. Şiirleri ilk defa Sadettin Nüzhet Ergun tarafından toplanıp “Namık Kemal- Hayâtı ve Şiirleri” adı ile yayımlandı (1933).

Piyesleri: 1. Vatan Yahut Silistre (1873), 2. Zavallı Çocuk (1873), 3. Akif Bey (1874), 4. Gülnihâl (1875), 5. Celâleddin Harzemşah (1885), 6. Karabelâ (1910).

Romanları: 1. İntibah (1876), 2. Cezmi (1880).

Tenkit eserleri: 1. Tahrîb-i Harabat (1885), 2. Tâkib (1885), 3. Renan Müdafaanâmesİ (1962).

Tarih ve biyografi:1. Kanije (1874), 2. Silistre Muhasarası (1874,1946), 3. Osmanlı Tarihi (Yeni baskısı: 1971,1974, üç cilt), 4. Büyük İslam Tarihi (Yeni baskı: 1975), 5. Evrak-ı Perişan (1871), 6. Yavuz Sultan Selim (1968 yeni baskı). Mektuplarını F. A. Tansel “Hususî Mektuplarına Göre Namık Kemal ve A. Hanı id’1 (1949.4 cilt) ile O. F. Akün “Namık Kemal’in Mektupları” (1972) neşretti. Mehmet Kaplan‘ın doktora tezinin konuşu da “Namık Kemal Hayatı ve Eserleri” (1948)’dir. M. N Özön, “Namık Kemal ve İbret Gazetesi” (1938) adlı kitapta makalelerini topladı.

Nabizade Nazım

admin — Mon, 06 Apr 2009 00:33:10 +0000

NABIZADE NAZIM (1862-6.VMI.1893) .
Roman ve hikâye yazarı, istanbul’da doğdu. Beşiktaş Askerî Rüştiyesi’ni, Kara Mühendishânesi İdâdîsi’ni ve Harp Akademisî’ni bitirerek kurmay subay oldu. Askerî öğretmenlik, Genelkurmay’da karargâh subaylığı yaptı. İki yıl Suriye’de çalıştı. Nabizade Nazım, İstanbul’da öldü. Üsküdar’da Miskinler Tekkesi yakınına gömüldü.
Servet-i Fünun edebiyatı roman ve hikaye yazarlarındandır. Antalya köylerinden birindeki hayatı anlatan Karabibik, yeni Türk edebiyatımızda İlk köy romanıdır. Nabizade Nazım‘ın Zehra adlı romanı da İlk psikolojik roman olma özelliği taşır. Kendinden önceki diğer edebiyatçılar gibi romantizm değil realizmin metodlarıyla çalışan bir yazardır. Şiirlerini Servet-i Fünun dergisinde neşretti.
Eserleri: 1. Zehra [Roman, 1896. Yeni baskılarını M.N. Özön (1954), ve A.B. Serengil gerçekleştirdi (1960).], 2. Heves Ettim (Şiirler, 1885), 3. Karabibik [Büyük hikaye, (1890). Yeni baskısını H.T. Us yaptırdı (1944).]. 4. Seyyle-I tesâmüh (Öyküler, 1892. diğer hikayeleri İle birlikte yeni baskısı A.B. Serengil 1961′de yaptırdı). Yazarın ilmî ve meslekî kitapları da vardır.

Bakabileceğiniz diğer bölümler: Kadayıf Tatlısı, Tavuk göğsü, Şekerpare Tarifi

Ahmet Hikmet Müftüoğlu

admin — Fri, 03 Apr 2009 23:44:18 +0000

MÜFTÜOĞLU,AHMED HİKMET (1870-19.V.1927)
Hikâye yazarı ve edebiyat profesörü. İstanbul’da doğdu. Kethüda Yahya Sezai Bey’in oğludur. Galatasaray Sultânîsi’ni bitirdikten sonra Hariciye Nezâreti’ne memur olarak girdi; bir süre konsolosluklarda bulundu. Ahmet Hikmet Müftüoğlu, İstanbul’a dönerek 1908′e kadar aynı bakanlıkta çalıştı. Aynı yıllarda Galatasaray’da öğretmenlik yaptı. Ticaret Nezâreti, Ticaret İşleri Müdürlüğü ve İstanbul Üniversitesi Fransız edebiyatı ve Alman edebiyatı profesörlüğüne getirildi. 1912′de yeniden Hariciye’ye girip Budapeşte Başkonsolosu oldu. 1924-1927 yılları arasında Başmabeyncllik, umum müdürlük ve müsteşarlık yaptı. İstanbul’da öldü. Maçka Mezarlığı’na gömüldü.
Galatasaray’da okurken hikaye yazmaya başlar. Servet-i Fünun edebiyatı topluluğuna girince onların ortak dil ve üslûbunu kullanır. 1908′den sonra Türkçülüğü ve yeni Lisan hareketini benimser. Bu dönemde yazdığı on altı öykü ve bir romanda Türk hayatının özelliklerini, Türk ruhunun kabiliyet ve enginliğini, Türk tarih ve medeniyetini anlatmiştır.Bu hikâyeler hem dil ve üslûp, hem de konuları yönünden Servet-i Fünun‘da yazdığı öykülerden çok farklıdır.
Hikaye kitapları: 1. Hâristan ve Gülistan (1901, 3. basım 1969), 2. Çağlayanlar (1922, 5. basım 1971) Gönül Hanım (Roman, 1971).

Mehmet Rauf

admin — Fri, 06 Mar 2009 23:28:27 +0000

MEHMED RAUF (1875-23.Xil.1931)
Roman ve hikâye yazarı. İstanbul’da doğdu. Babasının adı Ahmed. İlk öğrenimini Mahalle Mektebi’nde, orta Öğrenimini Soğukçeşme Askerî Rüştiyesi’nde ve Bahriye Lisesi’nde yaptı. Elçilik gemilerinin irtibat subaylığını yaptı. Bir ara İngiltere’de bulundu. 1908′de bahriye mesleğinden ihraç edildi. Bundan sonra hayatını yazı yazarak ve ticaret yaparak kazandı. İstanbul’da öldü.
Servet-i Fünun Edebiyatı sanatkârları arasında Halit Ziya Uşaklıgil‘den sonra en güçlü roman ve hikaye yazarıdır. On altı yaşında iken yazdığı Düşmüş adlı öyküsü Halit Ziya‘nın İzmir’de çıkardığı Hizmet gazetesinde yayımlandı. Daha sonra Mekteb dergisi ile Servet-i Fünun‘da yazdı. Küçük hikayeler, nesir biçiminde şiirler ve makalelerle sanat hayatına başlamıştı. Eylül romanı yayımlanınca (1908) geniş şöhret kazandı. Roman ve hikâyelerinde romantik duygular, hayâller, romantik aşklar geniş psikolojik tahlillerle anlatılmıştır. Üslûbu gevşektir.

Romanları: 1. Eylül (1901,1905… 1962), 2. Ferdâ-yı Garâm (1913), 3. Genç Kız Kalbi (1914,… 1946), 4. Karanfil ve Yâsemîn (1924), 5. Böğürtlen (1926), 6. Son Yıldız (1927), 7. Define (1927), 8. Cerîha (1927), 9*80 Damlası (1928), 10. Halâs (1929).

Hikâye kitapları: 1. Aşıkane (1909), 2. İhtizar (2909), 3. Son emel (1913), 4. Bir Aşkın Tarihi (1914,1915), 5. Haramlar Arasında (1914), 6. Menekşe (1915), 7. Üç Hikâye (1919), 8. Safo ve Karmen (1920), 9. Pervaneler Gibi (1920), 10. Mazide Bir Günah (1920), 11. ilk Temas İlk Zevk (1922), 12. Aşk Kadını (1923), 14. Eski Aşk Geceleri (1927),

Piyesleri: 1. Pençe (1909), Filme alındı: 1917), 2. Cidal (1911), 3. Ferdî ve Şürekâsı {Halit Ziya’nın aynı adlı romanının sahneye uygulanması, 1909), 4. Sansar (1920), 5. Cerîha {Yara, 1935), 6. Diken (1917), 7. Evlâd Acısı (1923), 8. Pembe Köşk (1924), 9. Yağmurdan Doluya (D.Feuille’den adapte), 10. Gençlik (A.Picard’dan adapte).

Siyah İnciler İsimli mensur şiir kitabı da vardır (1901,1925). Mehmet Rauf hakkında L.Sami Akalın (Varlık yayınlarından; 1953) ile Erdoğan Coşkun’un (Toker Yayınlarından, 1976) tanıtma kitapları vardır. Metin And da oyunları üzerinde bir inceleme yazısı yazdı. (Varlık dergisi, S.686,688-1967).

Bekir Sıtkı Kunt

admin — Fri, 26 Dec 2008 21:28:08 +0000

(1905-8.111.1959)
Hikâye yazarı. Antakya’da doğdu. Antakya Lisesi’ni bitirdi (1923). İstanbul’da bir yıl Edebiyat Fakültesi’ne devam etti. Sonra Hukuk Fakültesi’ne geçip bitirdi (1930). Öğrencilik yılarında Vakit gazetesinde çalıştı. Çeşitli il ve ilçelerde hâkimlik yaptı. (1930-1938). 1946′ya kadar Hatay milletvekilliğinde bulundu. Sonra, ölünceye kadar istanbul’da ceza hâkimi olarak görev yaptı. İstanbul’da öldü. Zincirlikuyu Me-zarlığı’na gömüldü.
Sadece hikaye türünde eser veren yazar sâde Türkçe ile sıradan insanların hayatını, problemlerini gözlemlere bağlı olarak yazdı. Cumhuriyet devri hikâyecilerindendir.
Hikâye kitapları: 1. Memleket Hikâyeleri (1933), 2. Herkes Kendi Hayatını Yaşar (1941), 3. Yataklı Vagon Yolcusu (1948), 4. Ayrı Dünya (1952), 5. Arzu ile Kanber (1940,

Muhtar Korukçu

admin — Fri, 26 Dec 2008 21:08:17 +0000

KORUKÇU, MUHTAR, (1915- )
Hikâye yazarı. Gaziantep’te doğdu. İlköğrenimini Maraş’ta ortaöğrenimini İstanbul’da Feyziâti Özel Lisesi’nde, yükseköğrenimini de İstanbul Hukuk Faküitesi’nde yaptı. Türk Hava Kurumu Tercüme ve Hukuk Bürosu’nda çalıştı (1937-1939). Ergani, Karlıova, Devrekani ve Mut’ta kaymakamlık, Emniyet Genel Müdürlüğü’nde şube müdürlüğü, PTT Genel Müdürlüğü’nde müşavirlik, TRT’de daire başkanlığı yaptı.
Yücel Dergisinde çıkan tenkit, köy notları ve tiyatro kritikleri İle yazı hayatına başladı (1935). Varlık ve Hisar dergilerinde de hikayeler yayımladı. Radyo oyunları ve tercümeleri de vardır.

Eserleri: 1. Köyden Haber (1950, köy notları), 2. Anadolu Hikâyeleri (1954), 2. Doğudan Hikâyeler (1968).