Dîvan ve mesnevi şairlerindendir. Urfa’da doğdu. Asıl adı Yûsuf. Memleketinde medrese öğrenimi gördü. 1666 yılında İstan­bul’a gelip Musahip Mustafa Pasa’nın dîvan kâtipliğini yap­tı. Bir ara hac görevini yerine getirmek için Hicaz’a gitti ve döndü (1678). Mustafa Paşa 1685 yılında ölünce Nâbî Ha­leb’e gidip yerleşti, evlendi. Baltacı Mehmed Pasa’nın dave­ti üzerine 1710′da tekrar İstanbul’a geldi. Darphane emîri ve başmukabeleci oldu. İstanbul’da öldü. Karacaahmet Mezarlığı’nda Miskinler Tekkesi yakınına gömüldü.
Divan edebiyatında ekol sahibi olan nâdir şairlerdendlr. Nabinin şiirlerinde kullandığı dil ve üslup, sâde, düzenli ve kusursuz bir dil ile didaktik şiirdir. Osmanlı Devletinin gerileme döneminin ruhî ve sosyal çö­küntülerini bizzat görmüş, yazdığı hakimane gazellerle hal­kın bezginlik ve güvensizlik duygularına tercüman olmuş­tur. Mensur eserleri ve mesnevileri de vardır. Bâzı beyitleri özdeyiş (özlü sözler) olmuştur.

Nabinin Eserleri: 1. Dîvan (1841 ve 1875′de basıldı). 2. Hayriyye (Mesnevi. 1889′ds basıldı. Oğlu Ebülhayr Mehmed’e ve onun şahsında devrinin gençlerine öğütler vardır), 3. Hayrâbât (Mesnevi), 4. Sûr-nâme (1675′de, IV. Mehmed’in şeh­zadeleri için Edirne’de yapılan sünnet düğününü ve şenlik­leri anlatan mesnevî. A. Sırrı Levend tarafından 1944′de yayımlandı), 5. Tuhfetü’l-Haremeyn (Hac yolculuğu ile ilgili mensur eser, 1682′de yazıldı, 1849′da basıldı), 6. Zeyl-i Siyer-i Veysî (Veysî’nin Siyer İsimli kitabının noksan kalan kısmım tamamladı. Süslü nesir ile yazıldı), 7. Münşeat (Mektupları). fA. Karahan Nâbî için bir tanıtma kitabı yayım­ladı (1965, 1967, 1985).]

Alt Kategoriler: Divan Edebiyatı Şairleri, Mesnevi Şairleri, Nesir Yazarları, Şairler

Kategori N

« Nabizade Nazım               Edirneli Nazmi »